Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2009

Των Κοχυλιών και του Αίματος


4 σχόλια:

  1. Ένα μικρό βιντεάκι από την βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου στην Καβάλα , τον Νοέμβρη του 2008.


    http://www.youtube.com/watch?v=wrLmgGWVqXE

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το σχόλιο του vivliocafe.blogspot.com :
    Κανονικά δεν θα το χαρακτήριζε κανείς πρωτοποριακό. Δεν ανατέμνει ζητήματα της ιστορίας, δεν επανεξετάζει το παρελθόν, δεν θέτει προβληματισμούς περί λογοτεχνίας και επιστήμης, μολονότι είναι Ιστορικό μυθιστόρημα. Σε γενικές γραμμές είναι ένα κλασικό στο είδος του βιβλίο με γραμμική αφήγηση, χωρίς μοντέρνες ανατροπές, χωρίς μεταμοντέρνους αυτοστοχασμούς. Είναι μια Σπονδυλωτή μυθιστορία όπου ένα περιδέραιο κοχυλιών κληροδοτείται από γενιά σε γενιά αρχής γενομένης στην 7η χιλιετία και φτάνοντας ως τον Τρωικό πόλεμο.
    Κι όμως μου άρεσε. Μου άρεσε η στρωτή γραφή του που δημιουργεί ατμόσφαιρα και σε παρασέρνει σε άλλες εποχές. Μου άρεσε η ανάπλαση εποχών ξεχασμένων από την εγκυκλοπαιδική μας γνώση, εποχών με ελάχιστα στοιχεία λόγω έλλειψης γραφής, αλλά και γεμάτων αφορμή για μυθοπλαστική αποτύπωση. Ο Ελευθεριάδης έχει διαβάσει πολλά εγχειρίδια σχετικά με την ελλαδική, μεσογειακή και μεσανατολική προϊστορία και τις γνώσεις που αποκόμισε τις ενσωματώνει ομαλά στην αφήγηση. Παρακολουθούμε λοιπόν τον τρόπο ζωής, τους πολέμους και τις μεταναστεύσεις, τον τρόπο επικοινωνίας και ανεύρεσης τροφής, τις ανακατατάξεις και τις μετακινήσεις φυλών, αλλά ταυτόχρονα και τα επιτεύγματα του ανθρώπινου πνεύματος (το πανί, τα γυαλιά, το βέλος, την εξημέρωση του αλόγου κ.λπ.).
    Δεν λείπει η αφήγηση. Κάθε κεφάλαιο εξιστορεί παράλληλα τη μικροϊστορία δύο συνήθως ανθρώπων, ενός στην Ελλάδα κι ενός στη Μέση Ανατολή. Φυσικά δεν μιλάμε για χαρακτηρολόγηση, αφού οι φιγούρες περνάνε αθόρυβα πιο πολύ ως τύποι της εποχής παρά ως άτομα. Δεν υπάρχουν ούτε εντάσεις, μολονότι εμφανίζονται σκηνές πολέμου (πιο πολύ ως απόηχος) και φτώχιας, πείνας, κρύου, διώξεων κλπ., γεγονός που φέρνει πιο ανώδυνα αυτές τις “απολίτιστες” περιόδους κοντά μας, ασχέτως αν ο αναγνώστης βλέπει εξωραϊσμένα τα γεγονότα.
    Ευχάριστο, ωφέλιμο ιστορικά, ταξιδευτικό ανάγνωσμα. Η αφήγηση επιστρέφει στην αφήγηση και η απόλαυση στην ανάγνωση.

    Πατριάρχης Φώτιος
    Posted by ΒΙΒΛΙΟΚΑΦΕ at 12:44 PM 20 comments

    http://vivliocafe.blogspot.com/search?updated-min=2008-01-01T00%3A00%3A00%2B02%3A00&updated-max=2009-01-01T00%3A00%3A00%2B02%3A00&max-results=50

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το σχόλιο του :

    http://periousios.blogspot.com/2009/01/blog-post_06.html


    Πολλές φορές έχει τεθεί το ερώτημα, αν πρέπει να δίνουμε σημασία σε βιβλία, τα οποία δεν προσθέτουν κάτι καινούργιο σε όσα έχουν ήδη ειπωθεί ή γραφτεί και απλά διακρίνονται για τη στρωτή γραφή τους και προσφέρουν κάποια αναγνωστική απόλαυση στον αναγνώστη, χωρίς να του θέτουν προβληματισμούς και, κυρίως, την εντύπωση, ότι διάβασε κάτι πρωτότυπο ως προς τη θεματολογία, το δομή και τη γραφή.
    Το πρόσφατο βιβλίο του Θεόφιλου Ελευθεριάδη "ΤΩΝ ΚΟΧΥΛΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ"(εκδόσεις ΕΣΤΙΑ) αναφέρεται στην ιστορία ενός περιδέραιου από κοχύλια από τον 63ο αιώνα π.χ. έως τον 11ο αιώνα π.χ. Το περιδέραιο αυτό περνάει από τα χέρια των αρχαίων θεραπευτών των φυλών, που κατοικούσαν στη σημερινή Ελλάδα, πριν την έλευση των πρωτοελληνικών φύλων, στα χέρια ανθρώπων, που κατοικούσαν στη σημερινή Μέση Ανατολή, συνοδευόμενο από το θρύλο, ότι έχει μαγική δύναμη και προστατεύει τον κάτοχό του. Ταυτόχρονα, ο συγγραφέας μας μεταφέρει στις εξελίξεις στο χώρο της σημερινής Ελλάδος παράλληλα με τις αντίστοιχες εξελίξεις στη σημερινή Μέση Ανατολή. Λαοί κυριαρχούν, εμπορεύονται, πλουτίζουν, πολεμούν, συντρίβονται, μεταναστεύουν, σκλαβώνονται και χάνονται από το προσκήνιο, θεότητες αναδεικνύονται και λησμονούνται, αυτοκρατορίες συστήνονται και εξαφανίζονται, επιτεύγματα ανακαλύπτονται και χρησιμοποιούνται είτε για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης είτε για πολεμικούς σκοπούς και μέσα σε αυτά τα ταραγμένα χρόνια το περιδέραιο αυτό περνάει από χέρι σε χέρι προστατεύοντας τον κάτοχό του.
    Ο συγγραφέας δείχνει να κατέχει το γνωστικό αντικείμενο της ιστορίας του ελλαδικού και μεσανατολικού χώρου από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι την κατάρρευση του μυκηναϊκού κόσμου και με άφθονες παραπομπές στην πλούσια βιβλιογραφία παρέχει στον αναγνώστη πλήθος πληροφοριών για τη ζωή και τις εξελίξεις στις περιοχές αυτές την εποχή, που κάθε κεφάλαιο διαδραματίζεται.Η γραφή είναι ζωντανή και μας μεταφέρει με περισσή πειστικότητα στα τεκταινόμενα των αρχαίων εκείνων χρόνων, όπως αυτά προκύπτουν από πλήθος αρχιολογικών ευρημάτων. Δεν υπάρχουν πρόσωπα, που να πρωταγωνιστούν για περισσότερα από ένα κεφάλαια αλλά σκοπός του συγγραφέα δεν είναι παρά να αναδείξει ως πρωταγωνιστή του βιβλίου αυτού το εν λόγω περιδέραιο από κοχύλια, το οποίο και περνάει από χέρι σε χέρι και καθορίζει τη μοίρα του κατόχου του.
    Ομολογώ, ότι "ρούφηξα" το εν λόγω βιβλίο από την αρχή μέχρι το τέλος. Διότι μπορεί να μη μου προσέφερε την εντύπωση, ότι διαβάζω κάτι πρωτότυπο, αλλά, χωρίς αμφιβολία, με συνεπήρε και με μετέφερε με περισσή πειστικότητα σε μια πανάρχαια εποχή. Και ακριβώς αυτή η αρετή του βιβλίου αυτού είχε ως αποτέλεσμα να το απολαύσω έως την τελευταία σελίδα του. Διότι, μεταξύ άλλων, σκοπός ενός βιβλίου είναι και να μην πιέζει τον αναγνώστη να το τελειώσει αλλά να του δίνει το κίνητρο να το διαβάζει μέχρι το τέλος. Και, κυρίως, να του αφήνει το αίσθημα, ότι δεν πήγε χαμένος ο χρόνος του, ακριβώς επειδή απόλαυσε την ανάγνωση του βιβλίου αυτού.
    Αναρτήθηκε από περιούσιος στις 10:41 πμ

    ΑπάντησηΔιαγραφή